🕒 23:28

Μνήμες από το Κάψιμο της Δόξας Γορτυνίας

Στις 23 Αυγούστου 1943, οι Γερμανοί ως αντίποινα για τη δράση των Ανταρτών στην περιοχή προχώρησαν στην ολοσχερή καταστροφή του χωριού Δόξα (Βρετεμπούγα) στη Γορτυνία Αρκαδίας. Η τραγική αυτή ημέρα σημαδεύτηκε από τις φλόγες που κατέκαψαν το χωριό και την γειτονική Χώρα, όπου εκτελέστηκαν 11 άτομα και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν. Οι Δοξώτες, ωστόσο, κατάφεραν να επιβιώσουν χάρη στη γρήγορη φυγή τους από το χωριό.

Ο Γιάννης Μητράκος (Λαϊνάς), θείος του συγγραφέα αυτών των αναμνήσεων και αδελφός του Παναγιώτη Μητράκου, βίωσε αυτά τα γεγονότα και κατέγραψε σε χειρόγραφο σημείωμα τις ρίζες της οικογένειας και τις αναμνήσεις του από εκείνη την περίοδο.

Η Κληρονομιά του Γιάννη Μητράκου

Ο Γιάννης Μητράκος μοιράζεται τις μνήμες του με τις επόμενες γενιές, επισημαίνοντας τη σημασία της ιστορίας και των γεγονότων που διαμόρφωσαν τη ζωή του. Αναφέρεται στις ρίζες της οικογένειάς του, όπως τη μητέρα του, κόρη του Πανάγου Μαραγκού, και της Μαρίτσας. Ο παππούς της είχε το χαρακτηριστικό επίθετο Θάνος, αλλά το άλλαξε σε Μαραγκός λόγω του επαγγελματικού του προσανατολισμού.

Μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή έρχεται μετά την καταστροφή του χωριού. Πέντε ημέρες μετά, ο Παναγιώτης Μητράκος, αδελφός του Γιάννη, επισκέπτεται το χωριό και διαπιστώνει ότι έχει καταστραφεί. Καθώς πλησιάζει στην πλατεία, παρατηρεί τον Γερμανό σκοπό και κρύβεται πίσω από τα πουρνάρια ενός Αγίου Νικολάου. Τότε, βλέπει τη ραπτομηχανή της οικογένειας και το θάρρος του τον οδηγεί να μπει και να την κλέψει, κρύβοντάς την με ασφάλεια πίσω από το σπίτι.

Το Διαχρονικό Δώρο της Ραπτικής

Η ραπτομηχανή αποδεικνύεται σωτήρια για την οικογένεια. Το 1945, η Σωτήρω, αδελφή του Γιάννη, αρχίζει τη ραπτική, παραγωγώντας νυχτικιές, πουκάμισα και γυναικείες μπλούζες, και έτσι συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένεια. Την εποχή του εμφυλίου πολέμου, οι αντάρτες την επισκέπτονταν για να ράψουν αντίκες, όπλα και εφόδια, και η Σωτήρω αποκτά πολύτιμη εμπειρία στη ραπτική που θα την συνοδεύει για χρόνια.

Τον Οκτώβριο του 1948, η κατάσταση προσλαμβάνει νέα διάσταση όταν ο Δημοκρατικός Στρατός καταλαμβάνει την περιοχή και χρειάζεται ρούχα. Η Σωτήρω, με την επινοητικότητα που την διακρίνει, ράβει σακάκια από κουβέρτες, χωρίς φόδρα, δημιουργώντας ταυτόχρονα λοξές τσέπες για να διατηρούνται ζεστά τα χέρια τους.

«Η μνήμη είναι στην καρδιά.»

Σπάρτη, 11-7-2025
Βαγγέλης Μητράκος