🕒 11:21
Στο γραφικό χωριό Δυρράχι της Αρκαδίας, η Καθαρά Δευτέρα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με ένα από τα πιο ιδιαίτερα και παλαιά αποκριάτικα έθιμα της Πελοποννήσου: τους «Μπαρμπούτες». Ένα έθιμο με ρίζες που ξεπερνούν τον έναν αιώνα, το οποίο αναβιώνει κάθε χρόνο, διατηρώντας ζωντανή τη λαϊκή παράδοση και τη συλλογική μνήμη του τόπου.
Η προετοιμασία ξεκινά από την Κυριακή των Αποκρεών, όταν οι κάτοικοι συγκεντρώνουν αφάνες και ξύλα, τα οποία μεταφέρονται στις γειτονιές για το άναμμα της φωτιάς. Ακολουθεί φαγοπότι και στη συνέχεια μικροί και μεγάλοι, φορώντας παλιά ρούχα, μεταμφιέζονται σε Μπαρμπούτες, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γιορτής και εκτόνωσης από την καθημερινότητα.
Το πρωί της Καθαράς Δευτέρας, οι ήχοι από τρομπέτες –θαλασσινά όστρακα–, κουδούνια, τενεκέδες και τύμπανα δίνουν το σύνθημα για την έναρξη του εθίμου. Οι Μπαρμπούτες ξεκινούν να κινούνται σε διάφορα σημεία του χωριού, σκορπίζοντας θόρυβο, σάτιρα και κέφι.
Κεντρικό ρόλο στο έθιμο έχει η «Αναστασία», ένα κεφάλι μουλαριού ειδικά κατασκευασμένο, το οποίο φορούν δύο άνθρωποι στους ώμους τους, σκεπασμένοι με κουρελού. Η Αναστασία συμβολίζει το ζώο που βοηθούσε παλαιότερα στις αγροτικές εργασίες. Σημαντικά στοιχεία αποτελούν επίσης το όργωμα με ξύλινο αλέτρι και ο παραδοσιακός γάμος, όπου οι ρόλοι αντιστρέφονται, με έντονο σατιρικό χαρακτήρα.
Τα πρόσωπα των Μπαρμπουτών βάφονται με μουτζούρα από τηγάνια και φούρνους, ενώ το έθιμο κορυφώνεται με την εμφάνιση του «παπά της Καθαράς Δευτέρας», ο οποίος σατιρίζει γεγονότα και καταστάσεις της χρονιάς που πέρασε.
Οι Μπαρμπούτες αποτελούν ένα ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας του Δυρραχίου, ένα έθιμο που συνδυάζει σάτιρα, παράδοση και συμμετοχή, προσελκύοντας κάθε χρόνο επισκέπτες που θέλουν να γνωρίσουν από κοντά μια αυθεντική εμπειρία της ελληνικής Αποκριάς.