🕒 16:31
Με βαθιά θλίψη και συγκίνηση, ο Βασίλης Σταθούσης αποχαιρετά τον Παναγιώτη Παπαχριστόπουλο, έναν άνθρωπο του πνεύματος και της παιδείας, που σημάδεψε με το έργο και το ήθος του όσους τον γνώρισαν, ιδιαίτερα την τοπική κοινωνία του Λεωνιδίου.
Ακολουθεί το αποχαιρετιστήριο κείμενο:
Έφυγε από τη ζωή ο Παναγιώτης Παπαχριστόπουλος. Ήταν καθηγητής φιλόλογος με καταγωγή από την Βλησιδιά Κυνουρίας. Η εξόδιος ακολουθία του θα γίνει την Δευτέρα 5/1/26 στον Ι.Ν. του Αγίου Παντελεήμονα Γλυφάδας. Αποχαιρετούμε με συγκίνηση και σεβασμό τον Παναγιώτη Παπαχριστόπουλο, έναν άνθρωπο του πνεύματος, έναν εξαίρετο φιλόλογο, έναν σπουδαίο δάσκαλο και οικογενειάρχη.
Ο Παναγιώτης Παπαχριστόπουλος υπηρέτησε με αφοσίωση την εκπαίδευση και τη φιλολογία, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα σε όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν ως δάσκαλο και ως άνθρωπο. Από το 1971 έως το 1976 δίδαξε στο Γυμνάσιο και το Λύκειο του Λεωνιδίου, σε μια εποχή απαιτητική, όπου ο ρόλος του καθηγητή δεν περιοριζόταν μόνο στη μετάδοση γνώσεων, αλλά και στη διαμόρφωση χαρακτήρων. Στη συνέχεια δίδαξε σε σχολεία της Ηλιούπολης και μετά έως και τη συνταξιοδότησή του στην Γλυφάδα, όπου ήταν και Λυκειάρχης.
Στο Λεωνίδιο γνώρισε και τη σύντροφο της ζωής του, την αγαπημένη του Ελένη Αθανασιάδου, επίσης εξαιρετική φιλόλογο αλλά και σπουδαίο άνθρωπο, με την οποία δημιούργησαν μια δεμένη οικογένεια και απέκτησαν τρία παιδιά στα οποία μετέδωσαν τις αξίες της παιδείας, της ευθύνης και της αξιοπρέπειας. Ο Χρήστος είναι Φαρμακοποιός, η Παναγιώτα γιατρός και η Φωτεινή Ηθοποιός.
Υπήρξε φιλόλογος μεγάλου βεληνεκούς, βαθύς γνώστης της αρχαίας και νεότερης γραμματείας. Τα λόγια του, οι αναλύσεις του και η διδακτική του παρουσία έμειναν χαραγμένα στη μνήμη των μαθητών του, που τον εκτιμούσαν και τον σέβονταν βαθιά. Δεν ήταν απλώς ένας καθηγητής, αλλά ένας αληθινός δάσκαλος ζωής., τον οποίο εμείς οι μαθητές του τον μνημονεύουμε σε κάθε ευκαιρία με εκτίμηση και θαυμασμό. Υπήρξε πολυσχιδής προσωπικότητα. Εκτός από καθηγητής ήταν και ιεροψάλτης αλλά και πολύ καλός ποδοσφαιριστής με σημαντική παρουσία στον Α.Σ.Λεωνιδίου, τα χρόνια που δίδασκε στο Λεωνίδιο.
Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό, όμως το έργο του, το ήθος του και η μνήμη του θα συνεχίσουν να ζουν μέσα από τους ανθρώπους που δίδαξε, αγάπησε και ενέπνευσε. Πάνε λίγα χρόνια που μαζί με τον φίλο μου και ανιψιό του τον Χρήστο, βρεθήκαμε για καφέ στη Γλυφάδα. Χάρηκα ιδιαίτερα που τον είδα και κατάλαβα πόσο βαθιά είχαν σημαδέψει τη ζωή του τα χρόνια που πέρασε στο Λεωνίδιο, στο οποίο είχε αποκτήσει πολλούς φίλους αλλά και κουμπάρους.
Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στη σύζυγό του την λατρεμένη του Ελένη, στα αγαπημένα του παιδιά και σε όλους τους οικείους του.
Καλό σου ταξίδι, Δάσκαλε.
Η μνήμη σου θα παραμείνει για πάντα ζωντανή.