🕒 04:44
Σύμφωνα με ιστορικές μαρτυρίες, μέχρι περίπου το 1950, οι Τσάκωνες περιβολάρηδες, δηλαδή οι γεωργοί και επιχειρηματίες του Λεωνιδίου, διακρίνονταν στην παραγωγή αχλαδιών, ιδιαίτερα των ποικιλιών «χειμωνιάτικα» και «κρυστάλλια» (ή νερουλά). Τα χειμωνιάτικα χρησιμοποιούνταν για κομπόστες στα ζαχαροπλαστεία, ενώ τα κρυστάλλια, κατά πάσα πιθανότητα ανάλογα με τα «Crystalia pears», εξάγονταν στην Αλεξάνδρεια ως φρούτα πρώτης κατηγορίας και επίσης απορροφούνταν στην αγορά του Πειραιά.
Η δραστηριότητα αυτή κορυφώθηκε μέχρι το 1950, όταν τα δέντρα υπέστησαν προσβολές από ασθένειες, ενώ υπήρξε και αλλαγή στις αγοραστικές προτιμήσεις υπέρ άλλων φρούτων, όπως τα ροδάκινα. Η ένταση της παραγωγής είχε προκαλέσει εντύπωση: όταν άνοιξε ο δρόμος Λεωνιδίου – Άστρους το 1957, μέσω του Άργους περνούσαν καθημερινά 18–20 φορτηγά φορτωμένα με προϊόντα από τον κάμπο του Λεωνιδίου για την τροφοδοσία της αγοράς Αθηνών και Πειραιώς. Οι κάτοικοι του Άργους σχολίασαν χαρακτηριστικά: «Μας νικήσατε Τσάκωνες», αναδεικνύοντας την παραγωγική υπεροχή της περιοχής.
Σήμερα, η παράδοση αυτή συνεχίζεται σε μικρότερη κλίμακα. Στο Λεωνίδιο, ο κύριος Παύλος, γέννημα θρέμμα παραγωγός, συνεχίζει με μεράκι την καλλιέργεια των αχλαδιών στον δικό του κήπο. Ο γιος του, Γιώργος, εκτός από τις εξαιρετικές ποικιλίες μελιτζάνων, τα διαθέτει κάθε εβδομάδα στη λαϊκή αγορά του Λεωνιδίου, προσφέροντας στον κόσμο φρούτα φρέσκα, αγνά και με γεύση αυθεντικής παράδοσης.
Μικρές ιστορίες όπως αυτή θυμίζουν πως η αγροτική παράδοση αξίζει να διατηρείται και να συνεχίζεται, φέρνοντας ζωντανά τα βιώματα του παρελθόντος στην καθημερινή ζωή του τόπου.