Η δική μας Μάρθα Φριντζήλα στην ΕΡΤ, στο Πρωίαν σε Είδον μιλάει για το αγαπημένο της χωριό Άγιο Βασίλειο Κυνουρίας και το Γλυπία αγάπη μου

🕒 18:49

Στην εκπομπή της ΕΡΤ «Πρωίαν σε Είδον», η Μάρθα Φριντζήλα μίλησε με συγκίνηση για τις ρίζες και τα βιώματά της. Όπως ανέφερε, κατάγεται από τη Ρηχιά Λακωνίας, ωστόσο στην καρδιά της ξεχωριστή θέση κατέχει το αγαπημένο της χωριό, ο Άγιος Βασίλειος Κυνουρίας, όπου ζουν σήμερα ελάχιστοι κάτοικοι.

Η γνωστή ερμηνεύτρια αποκάλυψε ότι γνώρισε και αγάπησε το χωριό μέσα από τις καλοκαιρινές επισκέψεις της και μοιράστηκε συγκινητικές ιστορίες από εκείνα τα χρόνια.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε ένα παραδοσιακό σπίτι που την τράβηξε από την πρώτη στιγμή που το αντίκρισε. Όπως εξομολογήθηκε, ρώτησε στην πλατεία του χωριού σε ποιον ανήκει και, αφού έμαθε ότι ήταν εγκαταλελειμμένο, αποφάσισε να το αποκτήσει.

Με πολύ προσωπική δουλειά και επιμονή, κατάφερε μέσα σε δέκα χρόνια να το ανακαινίσει και να του δώσει ξανά ζωή, μετατρέποντάς το σε ένα σημείο ζωής και δημιουργίας, συνδέοντας ακόμη περισσότερο τον Δήμο Νότιας Κυνουρίας με το πολιτιστικό της όραμα.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, η Μάρθα Φριντζήλα μίλησε με ενθουσιασμό για το φεστιβάλ «Γλυκιά μου», το οποίο πραγματοποιήθηκε σε τρεις οικισμούς της περιοχής – το Πλατανάκι, το Παλαιοχώρι και τον Άγιο Βασίλειο Κυνουρίας. Η ίδια το χαρακτήρισε ως μια «τρομερή» εμπειρία, τονίζοντας τη θερμή υποδοχή που επεφύλαξαν οι περίπου 750 επισκέπτες που βρέθηκαν εκεί. Το φεστιβάλ, που διοργανώθηκε σε συνεργασία με τον Δημιουργικό Συνεταιρισμό Ουτοπία και την πολύτιμη συμβολή του Μορφωτικού Συλλόγου και φυσικά του Δήμου Νότιας Κυνουρίας.

δεν περιορίστηκε μόνο σε αναφορές στο φεστιβάλ ή στον τόπο καταγωγής της. Μοιράστηκε με το κοινό στιγμές από τη διαδρομή της, τις προσωπικές της εμπειρίες και τα διδάγματα που έχει αποκομίσει από τη ζωή και την καριέρα της. Με ειλικρίνεια και αμεσότητα μίλησε για τις δυσκολίες που συνάντησε, για τις σχέσεις που τη σημάδεψαν, αλλά και για την αγάπη και τη δύναμη που αντλεί από τους ανθρώπους και τα βιώματά της, αποδεικνύοντας για ακόμη μια φορά το πόσο ουσιαστική είναι η σχέση της με τον τόπο και τους ανθρώπους του.