🕒 09:41
Ένα ταξίδι γεμάτο έντονα συναισθήματα, ιστορική μνήμη και δυνατές εικόνες πραγματοποίησε στην Κύπρο η Μοτοπαρέα Λεωνιδίου, συμμετέχοντας στην πορεία μνήμης για τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμό Σολωμού.
Η τετραμελής αποστολή από το Λεωνίδιο βρέθηκε σε οδοφράγματα και σημεία με ιδιαίτερο συμβολισμό, στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, στο Παραλίμνι και στη Δερύνεια, ενώ είχε συναντήσεις με θεσμικούς εκπροσώπους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο αρχηγός της αποστολής, Θεόδωρος Κουτούζος, μέσα από μια προσωπική και ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση, περιγράφει όσα έζησαν τα μέλη της Μοτοπαρέας, τις στιγμές που τους σημάδεψαν και τους ανθρώπους που συνάντησαν σε αυτό το ξεχωριστό ταξίδι.
Ακολουθεί η δημοσίευση της Μοτοπαρέας Λεωνιδίου:
Υπάρχουν ταξίδια και ταξίδια στη ζωή,άλλα για να γεμίσεις εικόνες το μυαλό και άλλα για να γεμίσεις συναισθήματα την ψυχή. Εμείς φέτος διαλέξαμε το δεύτερο και δικαιωθήκαμε για την επιλογή μας.
Μια πρόσκληση των παιδιών Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού και μια φράση(εις το επανιδείν) που έμεινε στοιχιώμενη στο μυαλό μας ήταν αρκετή!
Κανονίζοντας τα διαδικαστικά και χωρίς ιδιαίτερη σκέψη απ το μικρό μας Λεωνίδιο,ξημερώματα της 7ης αυγούστου,4 άτομα παίρναμε το δρόμο που μας οδηγεί στην Κύπρο.Φτάνουμε όλα καλα και ξεκινάμε το οδοιπορικό,χωρίς να υπάρχει χρόνος για χάσιμο.
Πρώτη στάση στο οδόφραγμα Άγιος Δομέτιος και τα λόγια του Άνδρεα(ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΔΩ ΠΟΥ ΑΙΜΟΡΑΓΕΙ Η ΚΥΠΡΟΣ) μαχαιριά στην καρδιά.
Εμείς σαστισμένοι,βουρκωμένοι,άρχιζουμε να ζούμε αυτό που συμβαίνει στα αδέρφια μας.Το οδοιπορικό συνεχίζεται αλλά ο νους έχει μείνει πίσω στο πρώτο οδόφραγμα.
Σειρά είχαν και άλλα οδοφράγματα καθώς και ο τύμβος Μακεδονίτισσας.Εκεί το μυαλό σταμάτησε,το συναίσθημα κέρδισε.Είμαστε εκεί που δεκάδες συμπατριώτες μας έχουν δώσει τη ζωή τους,τα λόγια είναι λίγα μπροστά σε ότι αντικρύζουμε.
Τελευταία στάση της πρώτης ημέρας το οδόφραγμα του Λύδρα παλλάς στη Λευκωσία,στο σημείο που είναι κομμένη η πόλη στη μέση!!Το μυαλό αδυνατεί να το διαχειριστεί.Και όμως είναι μια πραγματικότητα που το συνοδεύουν αμέτρητα εγκλήματα απ τις δυνάμεις κατοχής.
Παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής και αδυνατώ να συγκρατήσω τα δάκρυα μου μέσα στο κράνος,αλλά και τα υπόλοιπα παιδιά ίδια συναισθήματα.24 ώρες άυπνοι,γυρίζουμε στα δωμάτια αναμένοντας το αύριο.
Και ξημέρωσε η μεγάλη μέρα.Ο χαλαρός χρόνος που ειχαμε περνάει βασανανιστίκα μέχρι τη μάζωξη μας.
Η ώρα έφτασε!!Ένα ποτάμι από μοτοσυκλέτες,ξεκινάει το ταξίδι για το μαρτυρίκο Παραλίμνι..
Το συναίσθημα πάλι κερδίζει,100δες μήχανες πάνε να αποτίσουν φόρο τιμής.Πλήθος κόσμου σε όλες τις γέφυρες ανεμίζουν σημαίες ,μας χαιρετούν λες και ήμαστε ήρωες.Όμως οι ήρωες ήταν εκεί στην πλατεία του Παραλιμνίου και μας περίμεναν.Μπόρει να αργήσαμε 30 χρόνια,αλλά είμαστε παρών!!
Ξεκινάει η εκδήλωση και εφτασε η δικιά μου η ώρα,εκπροσωπόντας το μικρό μας Λενιδάκι,τη μοτοπαρέα , ζωντανά και το έβλεπε όλη η Κύπρος!!
Πως να το κρύψω,ένοιωθα πολύ περήφανος για τον τόπο μας!!!
Τελειώνει η εκδήλωση και παίρνουμε το δρόμο για το οδόφραγμα της Δερύνειας.Το πρόγραμμα έχει διανυκτέρευση εκεί,ακριβώς στο σημείο που ο Τάσος και ο Σόλης έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα, κατάχαμα.Παρούσα η κυρά Τασούλα,η μητέρα του Τάσου, μια σύγχρονη αγέρωχη ηρωίδα ,που αν δεν ήταν σίγουρη οτι όλα τα παιδιά δεν είχαν φάει,δεν αποχωρούσε με τίποτα να ξεκουραστεί.Πόσο σεβασμό σε αυτή την κυρία..
Ξημερώνει κυριακή,και πριν σκαρίσει ο ήλιος ,αγναντεύω την Αμμόχωστο,μια πόλη ορόσημο για την Κύπρο που εδώ και 52 χρόνια είναι μια πόλη φάντασμα.Τι συναίσθημα!!
Τα παιδια μας κάνουν την τίμη και μας πήγαν μέχρι το σημείο 0,εκεί που δολοφονήθηκαν τα παλικάρια,δίπλα απ κει που διανυκτερεύσαμε,ένα πολύ δύσκολο σημειό να πας.Ραγίζουν και οι πέτρες,δύσκολο να συγκρατηθώ,κοιτάω τα άλλα παιδιά,το ίδιο.
Η μέρα συνεχίζει με το μνημόσυνο κα το τρισάγιο για τα 2 παλικάρια-ήρωες,όμως η σκέψη έχει μείνει στις προήγουμενες μέρες,ιδίως όταν κάθομαι στην άκρη,κοιτάζοντας την κύρα Τάσουλα και την Αναστασία Ισαάκ,μάνα και κόρη του Τάσου Ισαάκ,για το μεγαλείο ψυχής,το σθένος που έχουν να μην ξεχαστεί τίποτα.Και δεν θα ξεχαστεί όσο η Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού,η Μοτοπαρέα Λεωνιδίου,όλες και όλοι συνεχίζουμε σαν θεματοφύλακες να μην κερδίσει η λήθη και να ξεχαστεί.
Φθάνοντας στον επίλογο θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Δήμο Νότιας Κυνουρίας που ήταν αρώγος σε αυτή την δράση μας,
τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δήμοκρατίας για τη συνάντηση μας και το αναμνηστίκο απ τον Δήμο που δώσαμε,
την Πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής Αντιπροσώπων που ήταν απ την πρώτη στιγμή δίπλα μας και είναι ευχάριστο να βλέπεις τέτοιους ανθρώπους στην πολιτική,μάλιστα ανανεώσαμε το ραντεβού μας στο Λεωνίδιο,
τον Δήμαρχο Παραλιμνίου-Δερύνειας που η πρώτη του κουβέντα ήταν να κάνουμε αδελφοποίηση των Δήμων!!!
Την Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού για την αμέριστη υποστήριξη τους(τίποτα δεν θα είχε γινει χωρίς αυτούς) και το club EGOPHOBIA MCC,φοβερό club..
Παιδιά είσαστε μέσα στην καρδιά μας και ένα ευχαριστό είναι λίγο!Το μόνο σίγουρο ότι με πολλούς απ εσάς ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το Πάσχα στο Λεωνίδιο.
Σαν Μοτοπαρέα Λεωνιδίου ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την 31η πορεία μνήμης ,ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ λοιπόν!!
Η αποστολη της Μοτοπαρέας Λεωνιδίου
Kyrios Koytoyzos Theodoros Sot Gkanis Manolis Ganis Ηλιας Λάτσης Γκλίας