🕒 07:41
Η ελευθερία της έκφρασης αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα σε μια δημοκρατική κοινωνία. Ωστόσο, όταν κάποιος κατέχει θεσμικό ρόλο –ιδιαίτερα σε μικρές κοινωνίες όπως ένας Δήμος ή μια Τοπική Κοινότητα– η δημόσια παρουσία του συνοδεύεται και από ευθύνες.
Δάσκαλοι, καθηγητές, κληρικοί, αιρετοί ή πρόσωπα με θεσμική ιδιότητα έχουν ασφαλώς προσωπικές πολιτικές απόψεις. Εκείνο όμως που τίθεται εύλογα ως ζήτημα είναι κατά πόσο μπορούν ή πρέπει να τις προβάλλουν δημόσια μέσω των social media, αξιοποιώντας –άμεσα ή έμμεσα– το κύρος της θέσης τους.
Σε μικρές κοινωνίες, όπου οι ρόλοι είναι γνωστοί και οι σχέσεις άμεσες, η δημόσια πολιτική τοποθέτηση ενός θεσμικού προσώπου δεν εκλαμβάνεται ποτέ ως «απλή προσωπική άποψη». Αντίθετα, συχνά μεταφράζεται ως θεσμική στάση, δημιουργώντας σύγχυση, διχασμό ή και πίεση.
Η δημοκρατία δεν απαιτεί σιωπή. Απαιτεί όμως μέτρο, διάκριση ρόλων και σεβασμό στον θεσμό που κάποιος υπηρετεί. Γιατί άλλο είναι ο πολίτης και άλλο ο θεσμικός εκπρόσωπος – και τα social media δεν μπορούν να ακυρώσουν αυτή τη διαφορά.
Συντακτική ομάδα leonidio24
