🕒 13:46
Στα Πούλιθρα, εκεί που η θάλασσα είναι ζωή
Στα Πούλιθρα, το στολίδι της Νότιας Κυνουρίας, η θάλασσα δεν είναι απλώς φόντο στο τοπίο — είναι ο παλμός του χωριού. Για τον Μανώλη Προφυρή, έναν από τους πιο γνωστούς ψαράδες, είναι και ολόκληρος ο κόσμος του. Από μικρό παιδί έμαθε τα μυστικά του πελάγους από τον Μπάρμπα Νίκο τον Μοσχοβίτη και από τότε η αλμύρα έγινε μόνιμος σύντροφός του.
Φωτογραφία: «Ο Μανώλης στο λιμάνι των Πουλίθρων, έτοιμος για το καθημερινό του ταξίδι.»
Η αρχή μιας ζωής στο πέλαγος
Γεννημένος και μεγαλωμένος στα Πούλιθρα, ο Μανώλης έμαθε τη θάλασσα πριν μάθει να γράφει.
«Μεγάλωσα μέσα στο καΐκι . Πριν μάθω γράμματα, ήξερα να δένω κόμπους, να μαντάρω δίχτυα και να καταλαβαίνω τον καιρό κοιτώντας τον ορίζοντα», λέει.
Το ψάρεμα για εκείνον δεν ήταν ποτέ επαγγελματική επιλογή — ήταν κληρονομιά.
Μια μέρα στη θάλασσα
Η μέρα του ξεκινά πριν ξυπνήσει το χωριό. Στις 4 το πρωί, το λιμανάκι είναι ήσυχο και φωτισμένο μόνο από το φεγγάρι. Ο Μανώλης φορτώνει τα παραγάδια, ελέγχει τα δίχτυα και παίρνει τον δρόμο για το πέλαγος.
«Η θάλασσα θέλει σεβασμό. Άλλες φορές σου δίνει, άλλες σου παίρνει», λέει.
Οι ώρες κυλούν αργά, με τον ήχο της μηχανής και τον παφλασμό των κυμάτων. Η ψαριά μπορεί να είναι πλούσια — σαρδέλα, κουτσομούρα, μπαρμπούνι ή κάποιο “μεγάλο κομμάτι” — ή λιγοστή. Το μόνο σίγουρο είναι πως κάθε μέρα είναι διαφορετική.
Η επιστροφή στο λιμάνι
Με το που δένει το καΐκι, το λιμάνι γεμίζει ζωή. Οι ταβερνιάρηδες πλησιάζουν για να πάρουν το πιο φρέσκο ψάρι, οι γείτονες τον χαιρετούν, οι επισκέπτες τραβούν φωτογραφίες. Το ψάρι φτάνει σχεδόν κατευθείαν στα πιάτα των επισκεπτών, μεταφέροντας τη γεύση της αυθεντικής θάλασσας των Πουλίθρων.
Ζωή στην επαρχία
Για τον Μανώλη, η ζωή εδώ δεν είναι μόνο δουλειά — είναι τρόπος ύπαρξης.
«Στην πόλη θα ήμουν σαν ψάρι έξω από το νερό. Εδώ ξέρω κάθε άνθρωπο, κάθε σπιθαμή γης και θάλασσας. Μπορεί να έχεις λιγότερα, αλλά ζεις καλύτερα», λέει με σιγουριά.
Το καλοκαίρι το χωριό γεμίζει από φωνές και γέλια, ενώ τον χειμώνα η ησυχία δίνει χώρο για κουβέντες στα καφενεία και ιστορίες δίπλα στο τζάκι.
Η οικονομική πραγματικότητα του ψαρά
Η ζωή του ψαρά δεν είναι μόνο ρομαντικές εικόνες στο πέλαγος. Πίσω από κάθε ανατολή και κάθε γεμάτο τελάρο, κρύβεται ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης. Το κόστος για καύσιμα, συντήρηση σκαφών και αντικατάσταση εξοπλισμού είναι υψηλό, ενώ η τιμή πώλησης του ψαριού συχνά δεν ανταποκρίνεται στον κόπο και στις ώρες εργασίας.
«Δεν είναι εύκολο να ζήσεις μόνο από το ψάρεμα, ειδικά τον χειμώνα που η ψαριά μειώνεται», εξηγεί ο Μανώλης. «Πολλοί αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερες δουλειές ή να πουλούν απευθείας στους επισκέπτες, για να κρατήσουν το επάγγελμα ζωντανό».
Παρά τις δυσκολίες, εκείνος παραμένει πιστός στη θάλασσα. Για τον Μανώλη, η αξία του επαγγέλματος δεν μετριέται μόνο σε χρήματα, αλλά σε ελευθερία, ανεξαρτησία και την αίσθηση ότι συνεχίζει μια παράδοση αιώνων.
Παράδοση και μέλλον
Όταν τον ρωτάμε αν θα πρότεινε σε έναν νέο να γίνει ψαράς, χαμογελά:
«Δεν είναι δουλειά για όποιον θέλει εύκολη ζωή. Θέλει κόπο, αντοχή και αγάπη για τη θάλασσα. Αν την αγαπάς, θα σου δώσει. Αν όχι, θα σε διώξει».
Ζωντανό κομμάτι του τόπου
Ο Μανώλης Προφυρής είναι κάτι παραπάνω από ψαράς. Είναι κομμάτι της ψυχής των Πουλίθρων. Το καΐκι του, τα δίχτυα στον ήλιο, η φιγούρα του στο λιμάνι είναι εικόνες που δίνουν ζωή στο χωριό. Και όσο εκείνος συνεχίζει να βγαίνει στο πέλαγος, η καρδιά των Πουλίθρων θα χτυπά στον ρυθμό των κυμάτων.
Leonidio24.gr